Op zaterdag 29 november stonden we rond 10.30 uur voor de deur bij een echtpaar in Vroomshoop, beiden 87 jaar. Mevrouw had de wens om nog één keer haar zoon en schoondochter in Groenlo te bezoeken nu het nog kan. Een paar weken geleden was ze al met de wensambulance bij haar dochter geweest, een bezoek waar ze enorm van had genoten. Het echtpaar vertelde lachend dat een bezoek aan hun andere zoon, die in Australië woont, helaas niet meer mogelijk zal zijn.
De reis verliep rustig en prettig. Mevrouw keek de hele weg mee naar buiten en zei dat het haar mooie afleiding gaf.
Bij aankomst in Groenlo stond hun zoon ons al zwaaiend op te wachten. Het was een warm en emotioneel weerzien. Mevrouw genoot zichtbaar van de poezen in huis en van het samenzijn met de familie. Oude verhalen kwamen boven en iedereen luisterde en deelde mee. Er werd gezorgd voor verse koffie met wat lekkers; het puddingbroodje werd bewaard om ’s avonds thuis nog van te genieten.
Na enkele uren gaf het echtpaar aan dat het tijd was om terug te gaan. Het bezoek had veel energie gekost, maar de dankbaarheid overheerste.
Thuis hebben we mevrouw weer rustig in bed gelegd zodat ze kon bijkomen van deze waardevolle dag.
Ook wij, als vrijwilligers, kijken met een warm gevoel terug. Terug op de post hebben we onder het genot van een kop koffie nog even nagepraat. Fijn en bijzonder om dit samen te mogen doen.