Nog één keer naar het graf van je man – om even dichtbij te zijn, stil te staan bij de herinneringen en samen terug te denken aan een leven vol liefde.
Op 7 november hebben we weer een mooie wens mogen vervullen voor een mevrouw van 92 jaar.
Mevrouw wou nog graag het graf van haar man bezoeken en daarna bij haar dochter koffie drinken samen met de andere kinderen en echtgenotes.
Vrijdagmiddag om 13,30 uur werd mevr opgehaald bij Huize De Eik in Slagharen. Haar zoon stond ons op te wachten en begeleide ons naar het appartement van zijn moeder.
Ook ging haar zoon mee in de ambulance ( hij was een goede navigator voor de chauffeur).Mevr genoot van de natuur onderweg naar de begraafplaats en maakte veelvuldig mooie opmerkingen daarover naar de verpleegkundige.
Aangekomen bij de begraafplaats was het hek geopend en kon de chauffeur met de ambulance doorrijden tot aan het gebouwtje en vandaar zijn we met mevr op de brancard naar het graf van haar man gelopen.
Het was een moeilijk en emotioneel moment voor mevr bij het graf van haar man. Het gemis is er nog altijd en dat gevoel kwam best wel binnen en mag er ook zeker zijn op dat moment! Vervolgens heeft mevr nog een graf bezocht van familie leden en zijn we daarna doorgereden naar Ommen om nog even naar de plek te rijden waar mevr altijd heeft gewoond. Ook heeft mevr nog even gesproken met de medewerkers van EP Ommen (zij heeft boven de EP Ommen gewoond) en het huis bekeken waar ze daarvoor jaren heeft gewoond. Vervolgens zijn we naar haar dochter in Nieuwleusen gereden.
Toen we in Nieuwleusen aankwamen stonden de andere kinderen met echtgenotes ons buiten op te wachten en was er koffie/thee met een lekker stuk gebak. Ook had haar dochter lekkere hapjes gemaakt voor iedereen en genoot mevr van de aanwezigheid van de kinderen en de mooie verhalen. Na een tijdje raakte de energie van mevr toch een beetje op. Het Was goed zo zei ze en zijn we terug gereden naar Huize De Eik in Slagharen.
De terugweg was mevr wat stil, moe maar voldaan! Mevr heeft verschillende keren gezegd dat ze ontzettend heeft genoten van deze middag. Haar dankbaarheid toonde zij op een lieve warme manier naar de verpleegkundige en de chauffeur.
Nadat mevr weer op haar kamer was en in haar eigen bed lag sprak ze nogmaals haar dank uit naar de wensambulance. Mevr kreeg van de chauffeur nog een mooi beertje en zijn wij vervolgens met de ambulance weer huiswaarts gegaan.
Wat een lieve vrouw, wat een mooie hechte familie en wat zijn zij gemotiveerd om hun moeder/schoonmoeder blij te maken en wat fijn dat wij deze wens in vervulling konden laten gaan.