Op 22 december had ik Herma met Jos afgesproken op een parkeerplaats in Duiven.
Omdat ik verbonden ben aan Wensambulance Hardenberg e.o. , zijn wij die dag ter ondersteuning meegegaan met WensAmbulance Gelderland. Deze samenwerking vindt plaats vanuit WensAmbulance Nederland , een landelijke samenwerking van acht wensambulancestichtingen.
Samen zorgen wij ervoor dat wensen altijd door kunnen gaan. Dit betekent dat vrijwilligers soms ondersteunen bij een andere stichting, zodat geen enkele wens hoeft te worden afgezegd. Wij dragen daar als Wensambulance Hardenberg e.o. graag aan bij, omdat voor ons de patiënten altijd op nummer één staan.
Na de kennismaking zijn we samen richting Ashley gereden. Ashley is een jonge vrouw die door FNS en PNEAS grotendeels verlamd is; slechts één arm kan zij nog enigszins bewegen. Na een warme kennismaking hebben we Ashley op de brancard gelegd en zijn we samen naar begraafplaats Moscowa gereden.
Daar stond haar schoonvader ons op te wachten en begeleidde hij ons naar de juiste ruimte. Bij binnenkomst werden we ontvangen door de begrafenisondernemer van DELA, die ons meenam naar een vertrek waar haar opa en naaste familie aanwezig waren. Hier kreeg Ashley de gelegenheid om uitgebreid afscheid te nemen van haar lieve oma.
Aansluitend werd oma op een mooie en respectvolle manier, begeleid door muziek en dans van WI KAN DOE, naar de aula gebracht voor de uitvaartdienst. Tijdens de dienst vertelden haar opa en oom over het leven van oma. Ook Ashley sprak zelf en vertelde hoe groot het gemis voor haar is en waarom haar oma zo veel voor haar betekende.
Na de dienst was er koffie met gebak, gevolgd door een drankje met bitterballengarnituur. Dit was bewust zo gekozen, omdat oma dit altijd als een echt feestmoment ervoer.
Na afloop hebben wij Ashley weer veilig naar huis gebracht. Ze was moe, maar vooral ontzettend dankbaar dat ze dit afscheid toch had kunnen meemaken. Oma betekende enorm veel voor haar. Wij zijn dankbaar dat deze wens in vervulling mocht gaan. Het was bijzonder om te zien hoe Ashley, liggend op de brancard naast de kist, uitgebreid afscheid kon nemen en zelf bloemen en knuffels aan haar oma kon geven.