Op dinsdag 29 oktober mochten we een mooie wens vervullen met de Wensambulance Hardenberg e.o.
Een meneer had de wens om nog één keer naar de zee en het strand te gaan. Hij was in die omgeving opgegroeid en wilde er graag nog eenmaal de zilte zeelucht inademen. De bestemming maakte hem niet zoveel uit — als hij de zee maar kon zien.
Om 10.00 uur haalden we meneer op bij Hospice Meulenbelt TMZ TriviumMeulenbeltZorg te Almelo . Hij werd vergezeld door een vriend en een vriendin. Voordat we vertrokken, wilde meneer graag nog afscheid nemen van de hond van zijn vriend — een moment dat we natuurlijk niet voorbij konden laten gaan.
Onderweg overlegden we samen waar we naartoe zouden gaan. De keuze viel op Noordwijk. Er werd gebeld met Strandpaviljoen De Zeemeeuw, met de vraag of zij een strandrolstoel beschikbaar hadden. Die hadden ze, en we mochten hem zelfs kosteloos gebruiken — wat een hartverwarmend gebaar!
Tijdens de rit werd er gezellig gekletst en rond 13.15 uur kwamen we aan in Noordwijk. De rolstoel stond al klaar. Meneer werd uit de ambulance geholpen, warm ingepakt tegen de frisse wind, en kon zo het strand op. Het was bewolkt en winderig, maar gelukkig droog.
Eenmaal op het strand genoot meneer zichtbaar. Hij werd er emotioneel van en vertelde hoe dankbaar hij was dat hij hier nog een keer mocht zijn. Samen met zijn vriend en vriendin reed hij tot vlak bij het water, waar hij de zee kon ruiken en de wind door zijn haren voelde. Er werden schelpen gezocht, foto’s gemaakt en volop herinneringen gedeeld.
Na enige tijd op het strand te hebben genoten, gingen we wat eten en drinken bij De Zeemeeuw. Het personeel was buitengewoon gastvrij, vriendelijk en meedenkend — niets was hen te veel. Meneer koos een lekkere salade, die hij niet helemaal op kreeg. Hij kreeg een schaal mee zodat hij de rest later nog kon eten.
Na het eten reden we rustig terug naar Almelo. Ook onderweg was de sfeer warm en gemoedelijk. Meneer gaf aan dat de dag nóg mooier was geweest dan hij had durven hopen.
Terug in het hospice werd hij moe maar voldaan weer in bed geholpen. Tot slot ontving hij een knuffelbeer en een troostdeken — cadeaus waar hij zichtbaar blij mee was.
Het was een dag vol warmte, dankbaarheid en mooie herinneringen.
Een dag die we met veel liefde zullen blijven koesteren.