Door mijn werk bij @buurtzorgalmelooost vertelde een mevrouw mij dat haar goede vriend was overleden. Ze waren al meer dan twintig jaar bevriend, maar door haar gezondheid konden ze het laatste jaar alleen nog telefonisch contact hebben.
Omdat ik naast mijn werk bij Buurtzorg ook vrijwilliger ben bij de Wensambulance, vertelde ik haar dat het geen probleem zou zijn als ze de uitvaart graag wilde bijwonen, ook al was de afstand groot. Mevrouw vond dat bijzonder en zei:
“De lange autorit red ik niet meer, maar in de wensambulance kan ik heerlijk liggen.”
Vrijdagochtend stonden we om 6.30 uur bij mevrouw op de stoep. Eerst samen een kop koffie gedronken en daarna met de rolstoel naar de ambulance gegaan. De uitvaartdienst zou om 10.00 uur beginnen in Den Helder.
Onderweg maakte mevrouw het zich comfortabel. In Friesland ging de televisie aan — ze had daar vroeger vaak gereden als vrachtwagenchauffeur, en zo kon ze symbolisch nog één keer meerijden door de streek die ze zo goed kende.
Bij aankomst in uitvaartcentrum Oleahof woonde mevrouw de dienst bij. Het was een mooie, waardige plechtigheid. De beide zoons van haar overleden vriend waren zeer dankbaar dat zij erbij kon zijn. Dat raakte haar zichtbaar.
Na het afscheid vertrokken we weer richting Almelo. Mevrouw was moe en deed onderweg een dutje. In Heerenveen gingen we op zoek naar een gezellig restaurant voor de lunch. Tot onze verrassing werden we daar getrakteerd door een gast, die geraakt was door wat de Wensambulance doet. Wij willen deze gast bedanken voor het warme gebaar Mevrouw was geëmotioneerd door dit mooie gebaar — en wij ook.
Met een warm gevoel, een volle maag en veel dankbaarheid reden we terug naar Almelo.
Thuis werd mevrouw weer naar binnen begeleid; vermoeid, maar dankbaar en voldaan.
Het was een lange, maar prachtige dag — vol betekenis, verbondenheid en dankbaarheid.
Dank aan mijn collega’s van Buurtzorg Almelo Centrum, die mijn dienst overnamen zodat ik met mevrouw mee kon.