21 september 2026
Ik en mijn collega Marjo halen de wensvrager en zijn vrouw op bij het ziekenhuis waar hij momenteel verblijft. Hij wil vandaag nog graag afscheid nemen van hun woning en zijn collega’s op het werk.
We rijden eerst samen met familie langs hun woonhuis. Daar wordt er al snel gelachen omdat de broers van hem te horen krijgen waar de droge worsten verstopt liggen die hij altijd graag at en ze krijgen de opdracht deze later allemaal op te eten. Er worden nog wat andere persoonlijke dingen afgerond en een paar mensen uit de buurt komen nog heel lief wat tegen hem zeggen.
Daarna wil de wensvrager graag naar zijn werk om daar afscheid te nemen. Wat hij niet weet is dat we onderweg op de snelweg gezelschap krijgen. Een aantal van zijn collega’s staan bij het tankstation waar we langs komen op ons te wachten en geven gas zodra ze ons zien. Ze sluiten bij ons aan, niet zomaar achter ons, nee, voor de ambulance rijden 2 witte auto’s en achter ons ook nog 2-3, Een klein stukje worden we omringd; voor, achter en opzij van ons rijden witte auto’s met collega’s en daarmee voelen we meteen de warme band die hij met het bedrijf en zijn collega’s heeft.
Bij aankomst op het terrein van Martens Beton staan al zijn collega’s buiten klaar om hem en zijn vrouw in een erehaag welkom te heten. Ze applaudisseren, de ramen staan voor open en het geluid hiervan komt binnen, niet alleen in de ambulance, ook in onze harten, het raakt ons allen.
Op zijn eigen werkplek neemt hij afscheid, alle collega’s komen langs en het is zichtbaar dat er lieve woorden gezegd worden, het gaat gepaard met een lach en een traan.
We gaan door naar het volgende adres en rijden achter een collega aan naar de productielocatie. Ook daar komen collega’s een persoonlijk gedag zeggen en hier staat iedereen klaar in een erehaag bij vertrek. Weer applaus voor hem, weer kippenvel.
Nadat we nog even op het terrein zelf gekeken hebben en afscheid genomen hebben van de laatste collega’s daar, rijden we door naar de locatie waar later het afscheid van de wensvrager zal plaats vinden. Hier kan hij nog wat overleggen en een indruk krijgen van hoe het later tijdens zijn afscheidsdienst zal verlopen.
De wensvrager en zijn echtgenote waren erg blij en dankbaar dat we dit mogelijk gemaakt hadden voor hen. “Één van de mooiste dagen uit m’n leven”, waren woorden van hem bij terugkomst. Zeer dankbaar dat we hierbij mochten zijn en hen hierbij konden begeleiden.
Namens Doriene
Chauffeur WensAmbulance Brabant